|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Te huur
Vakantiewoning
Oostenrijk |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
|
|
|
|
|
|
|
|
Click Image
|
Het schilderachtige haventje en het dorp van Boscastle liggen, komende uit de richting Tintagel, aan een weg in een ravijn met hoge klippen. De weg gaat stijl naar beneden via een scherpe haarspeldbocht en beneden opnieuw via een scherpe bocht naar de haven. Het grootste deel hiervan is eigendom van The National Trust.
Een rivier loopt naar de haven van de Vallency Valley. Op elke oever staan aantrekkelijke kleurige oude gebouwen met een variëteit aan winkels (inclusief een kleine geschenkenwinkel van The National Trust) café's en restaurants. Op de noordelijke oever van de rivier, aan de kant van de zee, staat het ongewone Heksen Museum en de Jeugdherberg. Vanaf dit punt heb je een goed uitzicht op de haveningang, in de vorm van een hondepoot, die tussen de hoge leisteen klippen ligt. Je kunt je de moeilijkheid van de grote schoeners van vroeger wel voorstellen met de ingang naar deze haven die een goede beschutting biedt tegen de machtige stormen van de Atlantische Oceaan.
Het grootste deel van het oude dorp met zijn wit geschilderde huisjes vindt je vanaf de haveningang berg op het dorp in, achter het Wellington Hotel en de oude watermolen met zijn waterrad. Meldt je bij het bezoekerscentrum voor informatie. Dit centrum ligt aan de grote parkeerplaats tegenover The Cobweb Inn (de spinnenweb herberg). Dit is ook het startpunt voor een aantrekkelijkste wandeling door de Vallency Valley naar de kerk van St. Juliot, gerestaureerd in 1870 door de jonge architect, romanschrijver en dichter Thomas Hardy.
|
Click Image
|
Boscastle is een oud dorp op de zijden van een diepe vallei, naar beneden lopend naar de schilderachtige haven, onder het beheer van The National Trust, gelegen aan de rivieren the Vallency en the Jordan. Het dorp met z’n vele oude huisjes wordt dikwijls gemist door bezoekers die geneigd zijn om hun activiteiten langs de aantrekkelijke haven te concentreren. Op het hoogste punt van het dorp is niet meer te zien dan een aarden wal die de overblijfselen zijn van Bottreaux Castle, gebouwd in de twaalfde eeuw; waaromheen zich het dorp vormde en uiteindelijk de naam "Boscastle" aannam.
|
Click Image
|
Als de condities goed zijn, wordt elk uur vóór en ná hoogtij het blow-hole onder Penally Point aan de noordzijde van de haveningang zichtbaar en zal in actie komen. Door het rijzen en dalen van de zee, worden pluimen water door het gat gedwongen dat een brullend geluid veroorzaakt. Vóór de mond van de haven kun je soms de grijze zeehond waarnemen.
Past Times
|
Click Image
|
Voor de komst van de spoorweg in Camelford in 1890, was Boscastle nog een bedrijvige vissershaven en de havenhuizen waren toen nog magazijnen, warenhuizen, ateliers en scheepswerven en bevatte alle activiteiten geassocieerd met een kleine en bedrijvige haven. De kapiteins van de grote 200 en 300 ton schepen dreven hier hun handel, hadden moed en beheersten een de stuurmanskunst om de moeilijke haven in en uit te varen. De eerste aanlegsteiger werd in 1547 gebouwd, maar heeft het onder de onophoudelijke golfslag van de Atlantische Oceaan niet overleefd. Sir Richard Grenville financierde een tweede aanlegsteiger in 1585, die opnieuw in 1740 hersteld werd.
|
Click Image
|
De buitenste verdedigingen van de haven werden vernield door een drijvende mijn in 1941 en werd in 1962 met reusachtige granieten blokken herbouwd, afkomstig van de gesloopte oude Laira Bridge in Plymouth. De haven dreef hoofdzakelijk handel met Bristol, Gloucester en Zuid-Wales, door het verschepen van landbouwgroenten, bruine leisteen en Chinese klei. In de haven kwam ladingen aan van steenkool en kalksteen. Er waren veel paarden nodig om de vrachten de steile heuvels van Boscastle op te vervoeren. De oude stal aan de rand van de haven is vandaag de jeugdherberg. In het gebouw van de vroegere havensmid huist nu een kleine winkel van The National Trust. In de directe nabijheid zijn de overblijfselen te zien van de oude Lime kiln.
Op de kaap aan het zuiden van de haveningang staat een opvallend gebouw dat al van veraf te zien is. Er wordt gezegd dat, in de dagen dat Boscastle een bloeiende zeehaven was, de zeelieden werden bediend door niet minder dan 15 huizen van plezier in het “red light district”. Omdat de ingang van de haven niet goed herkenbaar was vanuit zee, werd het huis aan de ingang van de haven voorzien van een vuurtorenlicht, dat gefinancierd werd door de inwoners van het oude “red light district”.
Literaire aansluitingen
Thomas Hardy, een jonge architect, kwam in 1870 naar Boscastle om de kerk van St. Juliot te restaureren. Door zijn werk kwam hij in contact met de domine en diens tweede vrouw, wiens zus Emma in de pastorie woonde. Er bloeide een romance tussen de jonge Hardy en Emma Gifford. Zij huwden in Londen in september 1874.
|
Click Image
|
In Hardy’s derde roman "A pair of Blue Eyes" zijn de mensen en plaatsnamen veranderd, maar de atmosfeer waarin het geschreven is wijst duidelijk naar Boscastle en zijn liefde voor Emma. Jammer genoeg duurde dit huwelijk niet lang genoeg en na Emma’s dood in 1912, zette wroeging hem aan tot het schrijven van gedichten over haar. In de noordwand van de kerk St. Juliot plaatse hij een herdenkingssteen voor haar. |
|
|
|
|
|
|
|
Voldertal
