 Ben je een echte natuurvriend en gesteld op serene rust en de aard van het weer deert je niet, dan is het goed vertoeven in een van Schotlands mooiste streken en wel het gedeelte van de Highlands dat je vindt aan de grillige noordwest kust ten noorden van het vissersplaatsje Ullapool. Het landschap wordt beheerst door ruwe rotsen en kale spitse bergen met daartussen duizenden meren en riviertjes. De natuur is er nog ongerept en de milieuvervuiling heeft er nog niet toegeslagen.
Om het land goed en van dichtbij te ervaren moet je onderweg gaan met een auto, een goedgevulde rugzak waarin regenkleding zeker niet mag ontbreken, een paar stevige waterbestendige schoenen, verrekijker, camera, liniaal en een kompas.
Voordat je aan een wandeling begint doe je er goed aan om de plaats te bepalen waar je je auto achterlaat en deze te markeren op de landkaart Het noordwesten van Schotland is niet zo toeristisch. Dit heeft tot gevolg dat er niet veel vastgelegde wandelroutes zijn. Om van A naar B te komen kies je een eigen route dwars door het terrein. Je bent volledig op jezelf, je kompas en een landkaart van de streek aangewezen. De wandeling wordt een stuk avontuurlijker. Het lijkt wat overdreven maar je bent in Schotland en het weer slaat binnen enkele minuten om waardoor het zicht behoorlijk beperkt kan worden en je de oriëntatie kwijt kunt raken. Dan is het toch handig dat je de windrichtingen kunt bepalen want dat is het enige wat je met een kompas kunt op dat moment tenzij je weet waar je je bevindt. Wil je precies je plaats bepalen dan komen er naast het gebruik van het kompas een paar lastige rekentechnieken bij en moet je een kaarthoekmeter gebruiken. Deze techniek zal ik je maar besparen.
Kijk tijdens het lopen geregeld op de landkaart zodat je op elk moment weet waar je bent. Dit bepalen van de plaats doe je aan de hand van markante punten in het terrein die je terug kunt vinden op de kaart. Ben je nu echt de richting kwijt maar je hebt wel een markant punt in het terrein gevonden dat op de kaart staat, verplaats je dan naar dit punt. Leg de kaart vlak neer en trek met een potlood een rechte lijn van het markante punt naar de plaats van je auto. Vervolgens:
- Leg de kaart op een vlakke ondergrond;
- Zoek de noordpijl op de kaart (het kaartnoorden). Klap het kompas helemaal open en leg de liniaalzijde van het kompas langs deze noordpijl; draai vervolgens met de kaart totdat de kompaswijzer precies in dezelfde richting wijst als de kaart noordpijl;
 De kaart nu niet meer verplaatsen;- Leg de liniaalzijde van je kompas langs de potloodlijn van je markante punt naar de auto;
- Draai de kompasring net zo lang tot het streepje van de N (noord) tegenover de kompasnaald staat;
- Lees de graden af onder de afleesnaald. Dit is de vaste naald die zich in het midden boven de Kompasring bevindt. Je hebt nu de kompashoek bepaald;
- Laat deze kompashoek zo staan. Ga rechtop staan, zet de spiegel van het kompas schuin omhoog en steek de duim van de linkerhand door de ring. Ondersteun met de rechterhand;
- Breng het kompas horizontaal op ongeveer 20 á 30 centimeter van het oog;
- Draai al kijkend in de spiegel met je lichaam tot de naald van het kompas precies tegenover het streepje van de N staat;
- Kijk nu via de richtmiddelen (de vizierkeep en de vizierkorrel) door het spleetje in de spiegel het terrein in waarbij je moet zorgen dat het kompas ingesteld blijft, dus de kompaswijzer op de N;
- Zoek een markant punt dat precies als doel in de keep en korrel lijn ligt;
- Kompas laten zakken en loop in een rechte lijn naar het gemarkeerde punt. Markeer de punten niet te ver weg zodat je in een rechte lijn kunt blijven lopen;
- Herhaal daar de procedure vanaf punt 9. Let op dat je de kompashoek niet verdraaid.
 Ben je in het bezit van een GPS, mag bovenstaand verhaal vergeten!
De beste tijd van het jaar om dit gedeelte van de Highlands te bezoeken zijn de maanden mei en juni. Statistisch valt er in deze maanden de minste neerslag dat na enkele bezoeken juist bleek. De maand mei is het beste voor het bezoeken van de broedgebieden van de vogelpopulatie. De maand augustus voor volop bloeiende heide, gaspeldoorns en rododendrons alsook voor het beleven van de sun sets en de midgets.
Ongeveer 20 kilometer ten noorden van Ullapool ligt in het natuurgebied Inverpollaidh de 2009 voet hoge berg Stac Pollaidh (uitspreken als sjtek polli). De voet van deze berg is per auto te bereiken. De wandeling vanaf de parkeerplaats naar de top en terug duurde voor de geoefende lopers die wij zijn ongeveer 4 uur. Het is een vrij steile klim. Er is geen pad. De weg naar boven kun je zelf bepalen. Eenmaal op de top wordt je geconfronteerd met een stilte waarvan je oren gaan suizen. Je hebt het uitzicht over het gehele natuurgebied dat zich 50 kilometer voor je uitstrekt tot de Atlantische oceaan.
Aan de achterzijde van Stac Pollaidh ligt het merengebied “Snake Area”. Als je daarin rondtrekt, is het oppassen voor slangen, meestal adders. Stac Pollaidh dankt haar naam aan de op de top in groot aantal aanwezige rotspieken. De bergkam, met een lengte van ongeveer 1 kilometer, staat vol rotspieken variërend tussen de 1 en 5 meter hoogte in de vorm van ronde pilaren die -als je er tussendoor loopt- het idee van een ruïne geven. Vanonder het net boven je hoofd hangende altijd aanwezig wolkendek, dat zich voor je uitstrekt als een deken, krijg je een goed beeld van de vele meren en rivieren die het gebied herbergt. Wat je direct opvalt is de beperkte aanwezigheid van bos.
 Één attribuut moet je bij een bezoek aan dit gebied altijd bij je hebben en wel een vishengel. Aangezien alle meren met elkaar in verbinding staan en uiteindelijk met de oceaan wemelt het er van de zalm en forel. Bij elke wandeling ging de vlieghengel tussen de riemen van de rugzak mee om van tijd tot tijd een hengeltje uit te gooien. Of we hiervoor een vergunning hadden? Je mag blij zijn als je af en toe een teken van leven ziet. Van een Schot heb ik geleerd dat zich boven elk meer weer andere insecten ophouden en dat je hierop te kunstvliegen moet aanpassen. De Schotten lossen dit euvel zeer eenvoudig op. Zij binden vijf vliegen aan de leader in de volgorde van drie droge vliegen en aan het uiteinde twee natte vliegen. Alle verschikkend van kleur. Het resultaat mag er naar zijn. Het enige dat er op dat moment aan ontbrak was een barbecue.
Een must die voor elke vogelliefhebber geldt, is een bezoek aan het vogeleiland Handa.
Handa Island
|
